De Hoofdstraat in de 30-er jaren. Links: Lokaal "Juliana"

Natuurlijk wil men het eerste jaar nog onderling oefenen om de speelsterkte te verhogen maar op de jaarvergadering van sept.'37wordt met algemene stemmen besloten te gaan deelnemen aan de competitie van de Limburgse Schaakbond.
Op het eerste team dat toen werd samengesteld komen al een paar bekende namen voor o.a.: Hub Triepels, Wolfgang Jermar-Stosberg Jacq Teeuwen, Leo Hendriks, Henk Rozeboom, Carl Hagedoorn, H. Menne, H. Wetzels en als reserves Jos Gulpers en Jacob Stuart.
Dat eerste seizoen, men begint in de derde klasse van de LiSB., wordt meteen 'n grandioos succes, de S.V.S. wordt ongeslagen kampioen, wint ook de promotiewedstrijden en promoveert naar de tweede klasse. Een eervolle vermelding kregen de heren Hub Triepels en Carl Hagedoorn die beiden 100% scoorden.

In deze periode is het vooral Hub Triepels die het niveau van de vereniging omhoog brengt door zijn schaaklessen. 't Ledental groeit, Frans Theunissen wordt voorzitter, 't gaat crescendo!
Dan begint de tweede wereldoorlog en de bezetter eist dat alle verenigingen lid worden van de zg. "Kultuurkamer". Op de ledenvergadering worden voorzichtige bezwaren geuit en eind 1941 besluit men niet meer deel te nemen aan de externe competitie en verhuist de vereniging uit het openbaar naar de huiskamers.

Als in 1946 de toestand weer genormaliseerd is komen de ouwe getrouwen in vergadering bijeen en besluiten wederom met 2 teams te gaan deelnemen aan de competitie van de LiSB. Helaas moet men weer in de derde klasse
beginnen doch onze schakers bewijzen het spel nog niet te hebben verleerd en worden weer ongeslagen kampioen!

 Op de foto rechts een van de werkers van het
 eerste uur Frans Theunissen, voorzitter en
 drijvende kracht in de vereniging.

 Kennelijk is schaken het enige wat de leden in
 die jaren bezig hield want het archief bevat slechts
 de kreet:"Waar blijft het verslag vanaf 3 mei 1947-
 1 okt. 1950?" Uit de schaarse correspondentie
 bleek evenwel dat de opmars niet te stuiten was
 want ook in het seizoen '47 / '48 behaalt het eerste
 team het kampioenschap en promoveert naar de
 eerste (dus hoogste) klasse van de LiSB.
Ook het kasboek is uiterst sumier in zijn details, één vrijwel jaarlijks terugkerende
post willen wij u niet onthouden: "feestavond". Ondanks dit soort geneugten
handhaafde het eerste team zich jarenlang in de hoogste klasse.

In 1951 zorgde de S.V. Schaesberg voor een primeur: Voor het eerst, na de oorlog, werd er weer een vriendschappelijke wedstrijd tegen de "Aachener Schachgesellschaft" gespeeld, hieraan werd in de Akense kranten grote aandacht geschonken.
Hoewel de wedstrijd met 13½ - 7½ verloren ging had men een prachtige dag en er waren contacten voor de toekomst gelegd.
Vriendschappelijke wedstrijden tegen buitenlandse verenigingen zijn daarna regelmatig georganiseerd; uit deze reeks herinneren wij aan: S.C. Würselen, S.C. Stolberg, S.C. Wegberg, PSV Aachen, S.C. "Turm" Hilfarth en uit de Belgische suikerstad S.V. Tienen.

In het seizoen '55 /'56 kreeg de hoogste afdeling van de LiSB., de naam overgangsklasse. Deze naamgeving inspireerde kennelijk letterlijk, zodat in '56 /'57 het kampioenschap van Limburg werd behaald met recht op promotie-wedstrijden naar de KNSB-competitie. Wellicht heeft de tegenstander (Het verre Terneuzen) teveel
leden op een onaangenaam facet n.l.: de lange reizen, opmerkzaam gemaakt (uit- en thuiswedstrijden bijna zonder uitzondering in Eindhoven of Den Bosch) dat de promotiewedstrijd met grote cijfers verloren ging.

Een dergelijke instelling is echter funest, getuige de zowel verrassende als onbegrijpelijke degradatie een seizoen later met hetzelfde team. Hoewel ze reeds één jaar later weer terugkeerden in de overgangsklasse is geen echte vooruitgang te bespeuren, men suddert op een laag pitje verder.
't ledenbestand zakt naar 'n dieptepunt en alleen de vaste kern houdt de vereniging overeind. De opkomst van de Televisie hield de leden weg van de clubavond. In 1961 degradeert men opnieuw en nu voor een langere periode naar de eerste klasse. Regelmatig wordt het kampioenschap behaald in de afdeling zuid, doch de promotie-wedstrijden gingen telkens verloren. Jong bloed was hard nodig en men vond dit in Frits Esser die toen hij zich aanmeldde meteen met zijn 26 jaren het jongste lid was. Onmiddellijk heeft hij allerlei activiteiten voorgesteld en uitgevoerd. Veel nieuwe leden zijn in de rijwielwerkplaats geworven. Grote belangstelling kreeg de S.V.S. in 1964 door de organisatie van de Limburgse Bondswedstrijden. Dit eerste door Schaesberg onder leiding van Frits Esser en Wim Fröhlichs georganiseerde toernooi werd meteen (124 deelnemers) een daverend succes.
          
       Op de foto Wim en Frits tijdens 'n V&D      Een overzicht van de Bondswedstrijden
       simultaan

In 1967 wordt de vooruitgang gehonoreerd met de terugkeer in de overgangsklasse. Sterke uitbreiding van het ledental is hiervan het gevolg. Vooral de top werd danig versterkt. Gedurende 1½ jaar neemt Frits Esser de voorzittershamer ter hand als 'n soort interim voorzitter. In 1969 wordt Piet Schouten voorzitter en Lei Konsten secretaris. Onder leiding van dit tweetal worden de activiteiten in de vereniging strakker georganiseerd en gecoördineerd. 't Jeugdschaak krijgt de volle aandacht en Rudi Slanina, Lei Konsten en Harrie Dohr geven schaaklessen. 
Nu wilde het toeval dat S.V. 'Het Kasteel' uit Heerlen zichzelf liquideerde n.b. direct na het behalen van het kampioenschap in de overgangsklasse van de LiSB, zodat een aantal gerenomeerde spelers zonder club waren komen te zitten. 5 toppers kwamen naar S.V.'Schaesberg' t.w. J.Arnold, F.Okrogelnik, P. Smits, L. Zanders en H.van Tol. Met deze versterking behaalden wij in 1971 het kampioenschap van de overgangsklasse A  (In 1968 was de overgangsklasse uitgebreid en gesplitst in twee groepen) Toen ook een wat langlopend misverstand tussen Hub Triepels en de club was uitgepraat en hij weer lid werd, kon het geluk niet meer op.
De kampioenswedstrijden tegen 't Pionneke uit Roermond gingen beiden met 't kleinst mogelijk verschil verloren. Toch mochten we nog promotiewedstrijden voor de KNSB spelen, doch het met oude coryfeën versterkte Einhoven 2  bleef ons dik de baas.
Onze voorzitter Piet Schouten verhuisd naar Beek en gaat voor ons als lid verloren.

Frits Hendriks doet zijn intrede, met zijn komst wordt niet alleen ons eerste team merkbaar versterkt, we vinden in hem ook de man die Piet Schouten als voorzitter opvolgt.
Frits Esser en Wim Fröhlichs introduceren het systeem 'Keizer' voor de interne wedstrijden en de clubcompetitie wordt op slag interessanter, de clubavonden worden drukker bezocht en we moeten vanwege de toeloop naar de grote zaal verhuizen. Het aantal actieve leden was inmiddels zodanig gegroeid dat 5 teams konden worden ingeschreven voor de competitie van de LiSB.