Limburg Open 2026
Bekende stellingen verschijnen op het analysebord. Waar heb ik deze partijen eerder gezien? Was dit de partij van de 2e ronde? Weet ik zelf eigenlijk nog waarom ik Pxe6 speelde en wat ik toen dacht en misschien zelfs wel voelde? Het lijkt allemaal alweer zo lang geleden, maar in feite zijn we pas 2 weken verder. Ik denk tussen de stellingen alvast na over hoe ik mijn ervaring kan overbrengen.
Een terugblik op een van de grootste en leukste weekend toernooien in Europa:
Tijdens het Pinksterweekend van 2026 nam ik voor de 2e keer in mijn leven deel aan het Limburg Open.
De sporthal van de Geusselt in Maastricht is omgetoverd tot een enorme schaakzaal met rijen tafels, stoelen, schaakmateriaal en natuurlijk een gigantische verzameling enthousiaste schakers.
Voor mij ondertussen veel bekende gezichten maar nog veel meer onbekende gezichten. Met nagenoeg 600 actieve deelnemers is het dan ook een drukke bedoeling van jewelste en ik wandel, na aanmelding bij Ruud Lemmers, langs de uitstalling van schaakwinkel "De Beste Zet" richting de arbitrage van de C groep. Daar tref ik René Coenjaerts aan die al een tijd in de weer is om alles voor zijn groep in het gareel te krijgen.
Na wat kort overleg wandel ik verder, lichtelijk nerveus voor de 1e ronde, op zoek naar andere collega′s.
Zoals zichtbaar op de foto in het nieuwsoverzicht van de website is SV Schaesberg ook deze editie van het Limburg Open weer goed vertegenwoordigd.
Met 12 leden en 1 fan zijn we verspreid door groepen D / C / B , de Veteranen en de arbitrage. Enkel in de A groep hebben we nog geen vertolking, maar wie weet hoe het de volgende keer uit zal zien.
7 klassieke partijen uitgesmeerd over 4 dagen. 90 minuten per persoon per partij, met een increment van 30 seconden per zet. De openingsronde op vrijdagavond is vaak het rustigst want veel mensen hebben daar een bye genomen.
Een openingswoord van toernooi directeur Barry Braeken, een applaus voor jezelf, een handdruk aan je tegenstander. De klokken mogen gestart worden en de 1e partij is onderweg. Vrij rustig en zonder problemen verloopt de 1e avond, afgezien dan van het feit dat ik zonder punt naar huis moest vertrekken want ik verloor de 1e ronde.
De dag erop wordt duidelijk hoe 600 schakers bij elkaar eigenlijk uit ziet. 15 minuten voor aanvang wordt de paring opgehangen (welke uiteraard ook op chess-results te vinden is) en stormt men naar het formulier om te zien aan welk bord ze mogen zitten.
Wat volgt is een enorme wirwar van mensen die snel snel het juiste bord zoeken om hun spulletjes neer te leggen en de laatste hand leggen aan de voorbereiding in welke vorm dan ook. De 2e ronde verliep voor mij een stuk rooskleuriger en ik wist deze te winnen.
Goedlachs vertrekken John Cörvers, Jan Fober en ik naar de McDonalds op de hoek om onze overwinningen te vieren met een hamburger en milkshake.
We hebben genoeg tijd voordat de 3e ronde begint en besluiten nog een mooie wandeling achter de lunch aan te plakken. De zon beukt op ons neer terwijl we met 33 graden celcius rond de vijver wandelen. Als je met deze temperatuur langs het water gaat zou je het liefst met wat koels te drinken in het gras willen gaan zitten. Hier hebben we echter iets te weinig tijd voor want de volgende ronde staat op het programma.
Terug naar de zaal, terug naar de airco, terug naar de drukte. Maar wacht even...zo te zien was de 2e ronde niet voor iedereen hetzelfde.
Na een keiharde en lange strijd in de 1e ronde, die uiteindelijk gewonnen werd door Chantalle, bleek de energie nu aan de lagere kant.
Als je wint in ronde 1, dan is je tegenstander in ronde 2 doorgaans wat sterker en dan kost dat wat extra kracht.
Voor de coach bleek het eveneens zwaar te zijn en werd even de welverdiende rust opgezocht tussen de rondes.
Opgeladen en klaar voor de volgende partij breekt dan eindelijk ronde 3 aan.
Mijn tegenstander leek helderziend te zijn. Ieder plan dat ik goed genoeg achtte bleek ook door hem te zijn bekeken.
Gelukkig zag ik zijn plannen ook en kon ik er nog een mooie partij van maken. Mooi genoeg om remise aan te bieden met de zwarte stukken, echter dacht mijn tegenstander daar iets anders over en hij besloot gewoon nog te winnen onder tijdsdruk.
Met 1 vol punt uit 3 droop ik af richting huis en zag ik het donker in. Tijd om verder af te schakelen dacht ik toen, en voordat ik het goed en wel in de gaten had stond ik fijn in de sportschool.
Zondagochtend praat ik na met Leopold Halmans over onze ervaringen tot nu toe en we zijn het er allebei over eens: De competitie is wat harder dan vorig jaar. Men oogt sterker en toont dit ook op het bord. Wat volgt voor mij is wat ik nu remise dag noem. 2 goede partijen met winstkansen maar die uiteindelijk zeer geneutraliseerd eindigen. 2 punten uit 5 houd mij nog steeds op de beoogde koers van 50% score in dit toernooi.
Opnieuw een mooie wandeling, dit keer met mijn originele coach en goede vriend Leo Maessen. We wisselen gedachten uit over het schaakspel, het toernooi, en zelfs het leven, zoals we eigenlijk altijd graag doen.
Maandagochtend...een uurtje vroeger dan normaal. Voor sommigen zelfs te vroeg en men besluit mij een gratis punt te schenken door niet op te komen dagen voor ronde 6. Winnen op het bord is natuurlijk het leukst. Winnen op tijd is geen slechte 2e. Winnen door forfait vind ik persoonlijk een beetje jammer want ik ben immers vroeg uit de veren om te schaken, niet om voor mij uit te staren en mij af te vragen wat mijn tegenstander aan het doen is.
Enfin: Linksom, rechtsom, hoe je het ook bekijkt heb ik nu 3 punten uit 6. Er is nog maar een half punt nodig om mijn vooraf gewenste score te behalen.
In mijn laatste partij van dit toernooi krijg ik leuk initiatief in ruil voor een pion, maar mijn tegenstander wist alles netjes te pareren.
De stelling is magertjes, en duidelijk beter voor zwart (niet de kleur die ik op dat moment bestuur). Echter brutaal als ik ben bied ik gewoon remise aan.
Mijn tegenstander ziet er gelukkig de humor van in en lacht eens vrolijk. Heel even dacht ik nog dat hij het ging aannemen, maar schoof zijn koning toen een veldje vooruit. Ik speel nog heel even door tot we 27 zetten bereiken, de gemiddelde lengte van een schaakpartij, en geef een hand aan mijn tegenstander inclusief deze informatie.
3 uit 7 is uiteindelijk de eindstand en voor mijn 1e deelname aan de C groep ben ik achteraf gezien best tevreden.
Over het weekend heen verspreid hebben we wat supporters en toeschouwers gehad, welke zelfs nog mooi wat foto′s gemaakt hebben die ik als afsluiter onder dit artikel geplaatst heb. Dank jullie wel!
Uiteraard is Frans Peeters ook bezig geweest datzelfde weekend en via deze link treffen jullie de foto′s aan die hij gemaakt heeft van het toernooi:
https://www.flickr.com/photos/suspeeters/collections/72157724958183654
Deelname + scores
B groep:
John Cörvers (4)
Jan Fober (3,5)
Leopold Halmans (1)
John Uckerman (2)
C groep:
Dennis Greten (3)
Martin Schmitz (4)
Paul Thissen (4)
D groep:
Marcel Drummen (4)
Chantalle Hensgens-Waltmans (3)
Veteranen:
Bert Coenen (3)
Jan Heijenrath (3,5)
Leo Maessen (3)
Arbitrage:
René Coenjaerts
